زنان شهر بهشت

وظیفه مسلمانی
نویسنده : صفیه محمدیان - ساعت ٢:۳٥ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۱٠/۱
 

گذر عمر به حدی سریع می رود که کسی متوجه نمی شودچه فرصت هایی را دارد از دست می دهد چنان غرق دنیا و زرق و برقهای آن شده ایم که یادمان رفته که از کجا آمده ایم آمدنمان بهر چه بود و به کجا می رویم آخر

ما راه رسیدن به سعادت را گم کرده ایم ما فلسفه عاشورا را فراموش کرده ایم شدیم افرادی که عاشورا شده براشون لباس سیاه پوشیدن و هیئت رفتن و سینه زدن ما اهمیت روز عاشورا را فراموش کرده ایم . یادمون رفته احیاء شب عاشورا مثل 70 سال عبادت . چه چیزی در عاشورا هست که انرا با شب های قدر مساوی و برابر می کند ,  ما یاد مون رفته امام زمان (عج) در این روز به لقب قائم سرافراز شدن ما یادمون رفته که امام زمان در روز عاشورا ظهور می کنند , ما یادمون رفته که شعار اصحاب امام زمان (عج)   « یالثارات الحسین» و ...

این همه تاکید برای چیست ؟ فقط واسه اینکه امام حسین به همراه 72 نفر از یارانش شهید شدند مگر ما مثل اینها که یک فرد یه همرا افرادش به ظالمانه ترین شکل کشته می شوند را در تاریخ کم داریم اما چرا عاشورا ماندگار شد ؟ و وظیفه ما در قبال این واقعه چیست ؟
آیا وظیفه ما مواردی که در بالا گفتیم ؟ مسلماٌ خیر ولی چند تا عامل موثر شدن تو این دید . وقتی یک دید در یک فرد باشد می توان گفت فرد دچار انحطاط شده ولی اگر یک تفکر نادرست در یک جامعه بود آنموقع باید ریشه یابی کرد که علت این انحطاط چیست ؟

پیام عاشورا به درستی به جامعه نشان داده نشده است .

 چرا باید در روز عاشورا (سال 88) حل حله راه بیفتد و دست و سوت بزنند ؟!

علت آن در واقع عدم اطلاع رسانی درست در این زمینه است . ما سعی کردیم واقعه عاشورا را به بهترین حالت ممکن انتقال دهیم اما برای هر پیامی که می خواهد انتقال یابد شرایطی باید باشد

1 – پیام باید ساده و رسا باشد یعنی در عین سادگی مفهوم مطلب را برساند و به نقل قرآن مطلب باید « البلاغ المبین » باشد . نباید برای مطلب شاخ و برگ درست و به نحوی آن را تحریف کرد .

2 – شخصیت پیام رسان :

شخصی که پیام را می رساند آیا آموزشهای لازم را دیده ؟  آیا بنده به عنوان یک شخص در این یادداشت برای نگارش آن مطالعه ای انجام داده ام ؟ به یاد دارم در یکی از روستاها توفیق اجباری نصیب شد و در یکی از شب های دهه محرم به مسجد انجا رفتیم بعد از سخنرانی و مداحی یکی از افراد روستا یکی از نوجوانان برای مداحی آمد ما که جویا شدیم بدین منوال بود که در پایان مراسم یکی از نوجوانهای روستا می آید و شروع به مداحی می کند . فی اللفضه این کار بسیار پسندیده است اما این کار بسیار بهتر می توانست انجام شود به شرط آنکه این نوجوان توسط یک روحانی آموزشهای مقدماتی را می دید .

3 – ابزار و روشهایی که برای انتقال پیام استفاده می شود :

که به عقیده بنده در این قسمت دچار نقص شده ایم ما با هر وسیله ای برای انتقال واقعه عاشورا استفاده می کنیم طبق گفته استاد شهید مطهری برای رساندن یک پیام الهی نباید از هر وسیله ای استفاده کرد . بعضی ها فکر می کنند چون هدف رساندن مفهوم نهضت عاشورا است برای آن نباید از هیچ کاری دریغ کرد و در واقع متد فکری آنها این جریان را دنبال می کند که هدف وسیله را توجیح می کند . ولی غافل هستند از اینکه همین خط مشی بیشترین ضربه را به مفهوم عاشورا زده است . چرا که باعث بدعت های جدید می شود که ما نمونه آن را در مداحی هایی با متن های عجیب و غریب و ساز و آوازهای نامآنوس می بینیم . اینها همه ضربه می زنند به آنچه اصل عاشورا و نهضت امام حسین (ع) است . حال وظیفه ما چیست ؟ در واقع وظیفه ما در مرحله اول همان پیام راستین عاشورا است و آن امر به معروف و نهی از منکر است .

البته نهی از منکر مراحل دارد :

1 – اعراض و هجر

2 – زبان

3 – عمل

در اینجا به چند نقش در قبال این عمل بر می خوریم

1 – نقش فرد

2 – نقش اجتماع

3 – نقش حکومت

1 – اعراض و هجر : یعنی که فرد , اجتماع و حکومت در قبال این  گونه افراد  و گروهها بی اعتنایی کنند , دیگر در مجالس آنها حاضر نشویم و به دیگران هم همین را توصیه بکنید . صدا وسیما برنامه های آنها را پخش نکنند که انشاءالله اثر کند. البته علت اثر پذیری آن هم ریشه در همین تفکر غلط آن است یعنی اینکه با اغراق و غلو کردن و ایجاد مداحی های سبک و بی محتوا ولی با نوا و آهنگ سعی در هر چه بیشتر جمع کردن مردم مخصوصاً جوانان به مجلس خود شوند .

لیکن از ماست که بر ماست چون خود ما باعث به و جود آمدن این فکر شده ایم زمانی که یک نفر یک مجلسی داشته باشد اولین سوال ما اینست که تعداد نفرات شرکت کننده در آن چقدر بوده است ؟

مجلس عزاداری ابا عبدالله هر تعداد که باشد خواه یک نفر یا هزاران نفر ولی باید مهمترین اصل را داشته باشد و آن نیت خالص در برگزاری آن باشد .

2- زبان : افرادی که پیرو این کار هستند خود بر دو قسم هستند . اول افرادی هستند که از روی جهل و نادانی این کار را می کنند دوم افرادی هستند که در پی منافع خاص هستند یعنی در پی منابع مالی هستند یا بدنبال شهرت هستند و یا اساساً قصد ضربه زدن به اسلام را دارند .

در این شرایط نقش فرد و اجتماع اینست که در پی آگاه سازی افرادی باشیم که به گروه اول تعلق دارند .

اما نقش حکومت اینست که با فرهنگ سازی و اصلاح امور از طریق برنامه های انتقادی و آموزشی باعث انزوای اینگونه افراد شود .

3 – عمل :  این عمل نباید حتماً زور باشد . ما در سال گذشته در پی بی احترامی به عاشورا بزرگترین تظاهرات را داشتیم چرا نباید در برابر این اقدام که بسیار خطر ناک تر از آن است اجتماع نکنیم که این نقش فرد و اجتماع است .

اما نقش حکومت که باید با اخذ تدابیری درست سعی در برخورد با گروه دوم که در بالا ذکر شد را داشته باشد .

با تشکر از ارسال کننده این مطالب دوست خوبم پارسا

حال با اجازه ایشان در تکمیل گفته هایشان باید گفت اهمیت این مطلب در این روزگار بسیار بیشتر به چشم می خورد.

در عصری که هر کشور و هر ملت در صدد است تا به نحوی فرهنگ خویش را چه مثبت و چه منفی از طریق رسانه ها به دیگر ملت ها صادر کند و به عبارتی دیگر به راحتی امر به معروف و نهی از منکر دلخواه خویش را به دیگر ملت ها قالب کند، وظیفه ما سنگین تر خواهد شد. در زمانی که هر پیر و جوانی با فشار تنها یک دکمه قادر است به منبع بزرگی از اطلاعات دست یابد و خواسته و ناخواسته تحت تاثیر این بمباران اطلاعات درست و غلط قرار گیرد. بایستی ما نیز دست به کار شده به وظیفه مسلمانی خویش عمل کنیم، نباید گذاشت هر مطلب هرزی را به صرف وجود داشتن خواند یا منتشر کرد. باید راه تشخیص درست از نادرست، دروغ از راست و سازنده از غیر سازنده را به هم بیاموزیم و گوشزد کنیم.

امیدوارم واقعاً خویش را دربرابر سرنوشت یکدیگر مسئول ببینیم چراکه یک مردم چون زنجیره ای به هم متصل اند و پاره شدن یک تکه از این زجیر همه متاثر خواهند شد و همه جامعه آسیب خواهد دید.

امیدوارم ما را با نظرها و مطالب سازنده خود یاری کنید.