زنان شهر بهشت

آراستن دل (سال نو مبارک)
نویسنده : صفیه محمدیان - ساعت ۸:۱٢ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱/٢
 

سلامی نو در سال نو

چشمه ها بی قرار آمدنش هستند و گل ها خود را آراسته اند تا خویش را نثار قدوم سپیدش کنند،‌ دشت ها جامه سبز می پوشند تا دلدار قدم نهد بر حریر چمن، ترانه های گلستان به اوج آسمان رسیده، طبیعت با تمام جان در تلاش است و می خواهد کم نگذارد .

فکر می کنید وصف کیست این همه نیکی و زیبایی این همه پرواز، عطر بنفشه ،این همه نقش، این همه رنگ. اشتباه نکنید بهار نیست. بهار تنها مقدمه ای است برای رسیدن و نویدی است برای آمدن آن یار سفر کرده ,‌بهار تنها شمه ای است از آن هم زیبایی که تنها با حضور سبزش رنگ حقیقی خود را خواهد دید.

مطمئن هستم همه همه شما لحظه تحویل سال برای کنار رفتن ابرهای اندوه و پدیدار شدن خورشیدی که یا آمدنش صد بهار در علم می کشفد دعا کردید. حتی اگر هم ظاهرا فراموش کرده باشد در حقیقت این گونه نبوده چراکه خواستن هر خوبی و خیری در انتها به آمدن تمام خوبی ها ختم می شود. 

ما نیز همچون طبیعت بهاری شدن را فراموش نکینم. نباید وقتی دلدار می آید شرمنده چشمانش شد. می دانم آراستن جان سخت است ولی کار نشد ندارد چطور طبیعت می تواند ما نتوانیم. برای همهخیلی سخت است ولی من که امید بستم به توفیق حق.

برای تمام مسلمانان ، ‌ایرانیان و به خصوص بهاری دلان بهترین آرزوها در سال جدید و در تمام زندگیشان دارم. حقیر را از دعای خویش بی نصیب نگذارید.

بی شک بهار نزدیک است