زنان شهر بهشت

چشم های غریب
نویسنده : صفیه محمدیان - ساعت ۱۱:٠۸ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱/۱٧
 

به نام عشق

من ندانم به نگاه تو چه ارزی است نهان؟         که مرا آن راز توان دیدن و گفته نتوان

که شنیده است نهانی که در آید در چشم؟     یا که دیده است پدیدی که نیاید به زبان ؟

یک جهان راز در آمیخته داری به نگاه                در دو چشم تو فرو خفته مگر راز جهان

چو به سویم نگری، لرزم و با خود گویم           که جهانی است پر از راز به سویم نگران

چه جهانی است جهانٍ «نگه» آن جا که بود     گه از او درد می خیزد و گاهی درمان

نگه مادر پر مهر نموداری از این                     نگه دشمن پر کینه نشانی از آن

                                       قطعه ای از شعر نگاه از دکتر غلامعلی آذرخشی

نمی دانم تا به حال به عکس های شهدا نگاه کردی به خصوص به چشمانشان چشم های همه آنان حالتی غریب و پر معنا دارد آمیخته از معصومیت،صداقت و شجاعت

هزاران سخن دارد با ما گویی در اعماق چشمان همه آنان حرف های ناگفته زیادی است گویی همیشه با حالتی غریبانه و نگران به ما نگاه می کنند. در نگاه ساده این تصاویر بی جان هزار زندگی نهفته است. شجاعتی همراه باعشق که باعث شد بدون ترس از مرگ بلکه با اشتیاق تمام به سوی آرماان خویش گام بردارند در نگاهشان موج می زند. گاهی خجالتمی کشم به چشمان پر از صبرشان نگاه کنم.

راستی دقت کردید که علاوه بر اینکه شهدا حرف زیادی نمی زنیم حتی گاهی از آنها نگاه و اندیشه خود را می دزدیم،‌نمی دانم شاید از روی شرمندگی است.

در این میان شهدای زن بسیار مظلوم تر و بی صدا ترند. کم نبودند زنان دلاوری که نه تنها در عصر حاضر بلکه از همان آغاز اسلام پا به پای مردان و گاه حتی جلوتر از آنان از جان گذشتگی کردند.همچنان که امروز در در کشورهای اسلامی،‌ بحرین،‌لیبی،‌یمن و... و سال ها در لبنان و فلسطین این گونه بوده اند. با وجود این همه رسانه در دنیای امروز نمی دانم چرا در حق آنان این همه جفا شده است؛‌

یکی از انگیزه های من از ابتدا برای نوشتن این وبلاگ آوردن مطالبی هر چند اندک در مورد این بزرگواران است. متاسفانه منبع در این مورد زیاد گسترده نیست. فعلا درقالب چند موضوع مطالب را دسته بندی می کنم مثل شهدای زن دوران انقلاب و جنگ تحمیلی امیدوارم دوستان اهل قلم و رسانه در صورت امکان با من همکاری کنند.

به امید روزی که با سربلندی به عکسشان چشم دوخته و شرمنده به نگاه امیدوارشان نشویم.